Zewnętrzne drzwi pasywne. Definicja, przeznaczenie i sposoby montażu.

Dodano 17.12.2017

Wraz z rozwojem technologii w zakresie budownictwa zmieniają się również wymagania dotyczące drzwi zewnętrznych. Aby im sprostać producenci drzwi prześcigają się w rozwiązaniach poprawiających współczynniki termoizolacji i szczelność.

Podstawą do określenia podstawowych parametrów drzwi zewnętrznych jest norma PN-EN ISO 10077-1:2017-10,  wg której jednostki certyfikowane określają przenikalność cieplną.

Podstawową normą dopuszczającą drzwi do stosowania  w nowo powstałych budynkach mieszkalnych jest  ministerialne rozporządzenie z 2013 r dot. maksymalnej przenikalności termicznej dla przegród budowlanych (patrz fotografia).

Jeżeli cchodzi o klasyfikację przyjętą dla drzwi  do domów energooszczędnych, to przedstawia się ona następująco:

  • dla budynków energooszczędnych  o wyższym zakresie parametru U  (Ud≥1.1 W/(m2*K))
  • dla budynków energooszczędnych  o niższym  zakresie parametru U  (Ud<1.1 W/(m2*K))
  • dla budynków pasywnych Ud=<0,8 W/(m2*K)

Należy jednak pamiętać, ze w praktyce na faktyczną przenikalność drzwi wpływ mają następujące elementy:

  • przenikalność termiczna drzwi 
  • faktyczna szczelność drzwi 
  • sposób montażu drzwi w murze 

Przenikalność termiczna w więszości przypadków jest określana metodą obliczeniową na podstawie normy  PN-EN ISO 10077-1:2017-10, która nie bierze jednak pod uwagę połączenia ościeżnicy drzwi ze ścianą zewnętrzną, dlatego należy zadbać o maksymalną szczelność tego połączenia.

Montaż drzwi pasywnych nie odbiega zasadniczo od montażu pasywnego okien pod warunkiem , że konstrukcja ościeżnicy drzwiowej na to pozwala, tzn. rama jest wykonana z jednolitego materiału (drewno , pvc lub aluminium), a próg drzwiowy jest trwale połączony z futryną na etapie produkcji.

Sprawdź ofertę drzwi pasywnych.